Wyniki weryfikacji
Adres e-mail catch-all
Domena catch-all przyjmuje pocztę wysłaną na każdy adres w tej domenie, nawet na nazwy, które nie istnieją. Serwer odpowiada „tak” na wszystko, więc zwykłe sprawdzenie adresu e-mail nie pokaże, czy konkretna skrzynka pocztowa jest prawdziwa.
Czym jest adres e-mail catch-all?
Domena catch-all przyjmuje pocztę wysłaną na każdy adres w tej domenie. Adres nie musi istnieć. Adres e-mail catch-all to adres w takiej domenie.
Większość domen odrzuca e-maile wysłane na nazwę, której nie ma. Domena catch-all tego nie robi. Przyjmuje e-mail i umieszcza go w jednej wspólnej skrzynce pocztowej, a czasem usuwa go bez informowania kogokolwiek.
To samo ustawienie nazywa się też accept-all albo domeną catch-all. Wiele narzędzi do weryfikacji oznacza takie adresy jako „catch-all”, „accept-all” albo „ryzykowny”.
Prosty przykład
- Acme ustawia catch-all. Acme to mała firma z domeną acme.example. Jej kierowniczka biura włącza catch-all, żeby nie zgubić żadnego e-maila od klientów.
- Sara pisze do prawdziwej osoby. Wysyła e-mail na adres jon@acme.example. Jon tam pracuje. Dostaje ten e-mail.
- Sara robi literówkę. Następnym razem wpisuje jonn@acme.example. Nie ma takiej osoby.
- Serwer i tak odpowiada „tak”. E-mail nie zostaje odbity. Trafia do wspólnej skrzynki i może go nikt nie przeczytać.
Sara nie widzi żadnego błędu, więc myśli, że oba e-maile dotarły. Tylko jeden trafił do Jona.
Dlaczego firmy używają catch-all
Firmy włączają catch-all, żeby nie przegapić żadnego e-maila. Klienci robią literówki. Na nazwiska byłych pracowników wciąż przychodzi poczta. Catch-all zbiera to wszystko w jednym miejscu.
Dlaczego catch-all to problem dla weryfikacji e-mail
Zwykłe sprawdzenie adresu zadaje serwerowi jedno pytanie: „Czy przyjmujesz pocztę dla tego adresu?”. W domenie catch-all odpowiedź zawsze brzmi „tak”. Prawdziwa osoba i wymyślona nazwa dostają tę samą odpowiedź.
Podstawowe sprawdzenie nie może więc potwierdzić skrzynki pocztowej. Może tylko podać, że domena przyjmuje wszystko.
Ma to największe znaczenie dla list B2B. W jednym opublikowanym teście 10 000 prawdziwych firmowych adresów e-mail 28% znajdowało się w domenach catch-all. Test przeprowadziła firma LeadMagic, która sprzedaje weryfikację e-mail, więc traktuj go jako test dostawcy.
Co zrobić z adresami catch-all
Masz trzy możliwości:
| Możliwość | Co się dzieje |
|---|---|
| Usunąć je | Nie ma ryzyka, ale tracisz też prawdziwe kontakty |
| Wysłać do nich | Część e-maili dotrze do prawdziwych osób, część przepadnie albo zostanie odbita później |
| Sprawdzić je dokładniej | Weryfikator, który sprawdza więcej niż podstawowe sprawdzenie, oddziela prawdziwe adresy od fałszywych |
Jak pomaga weryfikator
Giggal.ai wykonuje weryfikację adresów catch-all w ramach każdego sprawdzenia. Używa dodatkowych sygnałów, żeby zwrócić prawdziwy wynik, dostarczalny lub niedostarczalny, zamiast etykiety „ryzykowny”. Dłuższy poradnik z większą liczbą przykładów znajdziesz w artykule co to jest adres email catch-all.
Powiązane pojęcia
- Rekord MXRekord MX to ustawienie domeny, które wskazuje, który serwer odbiera e-maile dla tej domeny. Gdy wysyłasz wiadomość na adres name@example.com, twój serwer pocztowy wyszukuje rekord MX domeny example.com, żeby ustalić, dokąd dostarczyć e-mail.
- SMTPSMTP to skrót od Simple Mail Transfer Protocol. To zestaw zasad, według których serwery pocztowe przesyłają sobie e-maile. Każdy e-mail, który wysyłasz, przechodzi od serwera do serwera przez SMTP.
- Hard bounce (twarde odbicie)Hard bounce (twarde odbicie) to e-mail, który serwer odbiorcy odrzucił na stałe. Adres nie istnieje, domena nie istnieje albo serwer zablokował twój e-mail. Jeśli wyślesz ten sam e-mail jeszcze raz, znowu się nie uda.
- GreylistingGreylisting to ochrona przed spamem. Serwer pocztowy odrzuca pierwszy e-mail od nieznanego nadawcy, a potem przyjmuje ten sam e-mail, gdy nadawca spróbuje ponownie kilka minut później. Prawdziwe serwery pocztowe ponawiają próbę, a większość programów do spamu nie.
- Secure email gateway (SEG)Secure email gateway, czyli SEG, to filtr ustawiony przed skrzynkami pocztowymi firmy. Sprawdza każdy przychodzący e-mail pod kątem spamu, phishingu i szkodliwych plików, zanim ktokolwiek go dostanie. Popularne przykłady to Mimecast, Proofpoint i Barracuda.
- Czarna lista e-mailCzarna lista e-mail (blacklist) to publiczna lista adresów IP lub domen, o których wiadomo, że wysyłają spam. Serwery pocztowe odbiorców sprawdzają te listy i blokują lub filtrują e-maile od nadawców, którzy na nich są. Spamhaus prowadzi jedne z najbardziej znanych list.