
E-posta doğrulamada "riskli" ne demek?
Riskli bir yanıt değildir. Bir doğrulama aracının yanıta ulaşamadığında yazdığı sonuçtur. Elinizde Riskli (Risky) sütunu olan bir sonuç dosyası varsa ve e-posta doğrulamada riskli ne demek diye arıyorsanız, cevabın tamamı budur. Araç adresi kontrol etti. Posta kutusunun gerçek olduğunu doğrulayamadı, sahte olduğunu da kanıtlayamadı. Bu yüzden adresi "kötü" değil, "sonuçlanmamış" anlamına gelen bir etiketin altına koydu.
Riskli grubuna aslında neler girer?
Bu etiket, tek bir ortak özelliği olan farklı durumları kapsar: kontrol net bir yanıt üretemedi. En yaygın olanlar şunlardır:
- Catch-all alan adları. Bu alan adları her ada gelen e-postayı kabul eder. Bu yüzden belirli bir adres hakkında hiçbir şeyi doğrulamaz.
- info@, sales@ ve support@ gibi rol tabanlı adresler. Bu adresler tek bir kişiye değil, ortak bir gelen kutusuna ulaşır.
- Greylisting uygulayan sunucular. Bu sunucular kontrolü erteler ve yanıt almak için kontrolün daha sonra yeniden denenmesi gerekir.
- Kontrol sırasında geçici olarak erişilemeyen veya dolu olan posta kutuları.
- Kalite sinyalleri zayıf olan adresler. Bunlarda açıkça yanlış bir şey yoktur, ama açıkça doğru bir şey de yoktur.
Bu durumların hiçbiri aynı sorun değildir. Tek bir Riskli etiketine göre işlem yapmanın bu kadar zor olmasının bir nedeni de budur. Bu etiket, büyük olasılıkla sorunsuz bir adresle büyük olasılıkla artık kullanılmayan bir adresi aynı gruba koyar ve ikisine aynı rengi verir.
Araçlar neden temkinli davranır?
Bir doğrulama aracı tahmin yürütmek yerine adresi Riskli olarak işaretler, çünkü yanlış bir yanıtın bedeli yüksektir. Artık kullanılmayan bir adrese teslim edilebilir derse gönderici bounce alır ve aracı suçlar. Gerçek bir adrese geçersiz derse gönderici bir müşteriyi siler. Net olarak çözemediği bir adresle karşılaşan araç için temkinli seçenek, kararı hiçbir şeyi taahhüt etmeyen bir etiketle size geri vermektir. Bu, araç açısından mantıklıdır. Ancak bu durumda Riskli sütunu, yanıtın bulunduğu yer değil, aracın durduğu yerdir.
Riskli, geçersiz demek değildir
En pahalı yanlış okuma, Riskli sonucunu geçersizin kibar bir adı olarak görmektir. Öyle değildir. Geçersiz, aracın adresin teslim edilmeyeceğini doğruladığı anlamına gelir. Riskli ise aracın iki yönde de hiçbir şeyi doğrulayamadığı anlamına gelir. Riskli adresleri geçersizmiş gibi silmek, sorunsuz teslim edilecek adresleri de atmak demektir. Bir B2B listesinde bu adreslerin çoğu bu türdendir. Bu yazıdan aklınızda tek bir şey kalacaksa şu olsun: Riskli ve Teslim edilemez sütunlarının ayrı olmasının bir nedeni vardır. Bunlardan yalnızca birindeki adresler görüldüğü anda güvenle silinebilir.
Aynı adres birden fazla etiket alır
Bir adresi üç farklı araçtan geçirdiğinizde aynı durum için farklı sözcükler görebilirsiniz. Biri Risky der. Bir diğeri Accept-All yazar. Üçüncüsü Catch-All yazar. Adres değişmedi, değişen kullanılan terimlerdir. Bu etiketler üç ayrı bulguyu değil, aynı belirsizliği anlatır. Bunu bilmek, iki rapor birbiriyle çelişiyor gibi göründüğünde büyük bir karışıklığı önler.
Kendi sonuçlarımızda dört basit etiket kullanırız: Teslim edilebilir (Deliverable), Teslim edilemez (Undeliverable), Riskli (Risky) ve Bilinmiyor (Unknown). Bilinmiyor etiketini catch-all için başka bir ad olarak kullanmayız. Bu etiketi yalnızca ağ geçidi durumları için ayırırız. Önemli olan belirli sözcükler değildir. Önemli olan, herhangi bir araçtan gelen temkinli bir etiketin, standart kontrolün sınırına ulaştığını kabul etmesidir.
Bu grubu kendiniz nasıl ayırırsınız?
Daha ayrıntılı bir araca başvurmadan önce kaba bir ayırma yapabilirsiniz. Greylisting uygulanan adreslerde genellikle kontrolü biraz sonra yeniden çalıştırmak yeterlidir, çünkü erteleme geçicidir. Rol tabanlı adresler için karar size kalmıştır. Örneğin info@ ve sales@ ortak bir gelen kutusuna ulaşır. Bu, bazı e-posta kampanyaları için uygundur, bazıları için işe yaramaz. Catch-all adresler ise standart bir kontrolle gerçekten çözülemeyen ve daha derin bir düzeyde çözümlenmesi gereken adreslerdir. Sütunu bu şekilde ayırmak, büyük bir yığını üç küçük karara dönüştürür. Bunlardan yalnızca sonuncusu gerçekten uzmanlık gerektirir.
Herkesin verdiği tavsiye ve bu tavsiyenin sorunu
Standart öneri, Riskli adresleri gönderim dışı bırakmaktır. Onları çıkarın, göndermeyin, bounce oranınızı temiz tutun. Bu güvenli bir tavsiyedir ve küçük bir listede maliyeti düşüktür. Bir B2B listesinde ise hepsini topluca gönderim dışı bırakmak, liste bakımındaki en pahalı varsayılan tercihtir. Tek başına catch-all alan adları, B2B listelerindeki kişilerin büyük bir bölümünü oluşturabilir. Bunların önemli bir kısmı da gerçek ve aktif kişilerdir. Riskli sütununun tamamını çıkarırsanız gereksiz verileri ayıklamış olmazsınız. Bir ölçümün düzgün görünmesi için ulaşabileceğiniz pazarın bir bölümünü silmiş olursunuz.
Bunu rakamlarla düşünelim. 10.000 kişilik bir B2B listesinde birkaç bin adresin catch-all alan adlarında çıkması ve Riskli olarak işaretlenmesi yaygındır. Olağan durum geçerliyse ve bu posta kutularının çoğu gerçekse, grubun tamamını gönderim dışı bırakmak şu anlama gelir: birkaç yüz bounce'tan kaçınmak için ulaşılabilir binlerce kişiyi kaybedersiniz.
Seçeneklerin bedeli
Burada bedelsiz bir seçenek yoktur, yalnızca bir tercih vardır. Riskli adresleri gönderim dışı bırakırsanız gönderen itibarınızı korursunuz, ama bir kısmı gerçek olan erişimi kaybedersiniz. Bu adreslere gönderirseniz erişimi korursunuz, ama bounce'ları ve bunların getirdiği itibar kaybını kabul edersiniz.
Bu seçimden kurtulmanın yolu, tahmin yürütmek yerine adresleri çözümlemektir. Böylece gerçekten teslim edilebilir olanlar Teslim edilebilir, artık kullanılmayanlar Teslim edilemez olarak döner. Riskli sütunu da gerçekten çözülemeyen az sayıda adrese iner. İhtiyacınız buysa catch-all ve riskli e-postaları doğrulayabilir ve temkinli bir etikete göre değil, gerçek sonuçlara göre karar verebilirsiniz.
